گفت : مرا مسلط گردان بر فرزندان آدم . فرمود : مسلط كردم . گفت : چنان كن كه جارى شوم در رگ وريشهء فرزندان آدم مانند خون . فرمود : كردم . گفت : يك فرزند از براي ايشان بهم نرسد مگر دو فرزند از براي من بهم رسد ، ومن ايشان را ببينم وايشان مرا نبينند ، وبه هر صورتي كه خواهم براي ايشان مصوّر توانم شد . فرمود : دادم همه را به تو . گفت : پروردگارا ! زيادة عطا كن به من . فرمود : سينه‌هاى ايشان را وطن ومنزل تو وذرّيّت تو گردانيدم . گفت : پروردگارا ! بس است مرا . در اين وقت شيطان گفت : بعزت تو سوگند ، همه را گمراه گردانم مگر بندگان خالص تو را ، واز پيش رو واز پشت سر واز جانب راست واز جانب چپ ايشان درآيم ، ونيابى أكثر ايشان را شكر كنندگان « 1 » . وبه روايت ديگر فرمود « 2 » : از پيش رو آن است كه به شك مىاندازد در امر آخرت ومىگويد به ايشان كه : بهشتى ودوزخى ونشورى نيست ؛ واز پشت سر آن است كه قبل دنيا مىآيد وامر مىكند ايشان را به جمع كردن أموال ، ونهى مىكند از اينكه صلهء رحم كنند ، يا حقّ خدا را بدهند ، يا نفقه به فرزندان خود بدهند ، ومىترساند ايشان را از پريشانى ؛ واز دست راست آن است كه از راه دين مىآيد ، اگر بر دين باطل باشند از براي ايشان زينت مىدهد ، واگر بر هدايت باشند ايشان را از آن بيرون مىكند ؛ واز دست چپ آن است كه از جهت لذتها وشهوتها درمىآيد « 3 » . وبه سند حسن از آن حضرت منقول است كه : چون حق تعالى به شيطان آن قوّت را

--> ( 1 ) . تفسير قمى 1 / 41 . ( 2 ) . اين روايت در مصدر از امام محمد باقر عليه السّلام آمده است . ( 3 ) . تفسير قمى 1 / 224 .